Het gebruik van gammahydroxyboterzuur (GHB) kan leiden tot verschillende soorten problematiek. Verslaving treedt snel op, terwijl abstinentie en herstel moeilijk te bereiken zijn. Overdosering komt vaak voor en het stoppen met het gebruik kan leiden tot ernstige ontwenningsverschijnselen. Het onder invloed zijn van GHB kan bovendien zorgen voor ongewenste gedragsveranderingen zoals ontremming en agitatie. In sommige gevallen zorgt dit ook voor overlast in de openbare ruimte. De zorg, ondersteuning en aanpak van GHB-gerelateerde problemen vraagt daarom vaak om een grote inzet van gemeenten en professionals. Bestaande structuren voor hulpverlening blijken vaak niet toereikend. Toch lukt het sommige gemeenten om mensen succesvol te ondersteunen. In deze praktijkbijdrage beschrijven we een gemeentelijke aanpak die veelbelovende resultaten laat zien.