Middel, mens en milieu in het debat over basecokeverstrekking
De hernieuwde zichtbaarheid van rookbare cocaïne in Nederlandse steden heeft het debat over basecokeverstrekking nieuw leven ingeblazen. Dit essay onderzoekt die discussie vanuit een ecologisch perspectief, waarin de wisselwerking tussen middel, mens en milieu centraal staat. Op basis van een historische casestudie van de Rotterdamse drugsecologie wordt beschreven hoe veranderingen in gebruikerspopulaties, gebruikssettings, drugsmarkten en beleidscontexten de gevolgen van rookbare cocaïne mede hebben bepaald. Het essay concludeert dat basecokeverstrekking niet uitsluitend moet worden beschouwd als een farmacologische interventie, maar als onderdeel van een bredere ecologie van regulering.