Recent liet een van mijn patiënten me meelezen met een mailwisseling met een ervaringsdeskundige van een voor mij onbekende instelling voor verslavingszorg. Het begon opbouwend, steunend, motiverend, maar na een tijdje sloeg de toon om. De adviezen werden dwingender.
Eigen ideeën van mijn patiënt over andere behandelvormen werden weggewuifd, alsof ze niet gemotiveerd zou zijn of nog niet tot voldoende inzicht was gekomen om te begrijpen wat ze echt nodig had. Als ze de adviezen van de ervaringsdeskundige niet zou volgen, zou ze niet meer welkom zijn voor de vervolgbehandeling binnen de betreffende instelling. Bij het lezen van deze uitwisseling viel ik zowat van mijn stoel.